ترانه‌های خیام (صادق هدایت) - دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]

این کلام بر محورِ گذراییِ زندگی و اهمیتِ غنیمت شمردنِ فرصتِ حال استوار است. شاعر با رویکردی واقع‌گرایانه، مخاطب را از خیال‌پردازی درباره فردایی که هیچ تضمینی برای آمدنش نیست، باز می‌دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که آینده، سرابی بیش نیست.

پیام اصلی این اثر، دعوت به هوشیاری و بیداریِ جان است. از دیدگاه گوینده، تنها داراییِ واقعیِ انسان، همین لحظه است. کسی که دارای بصیرت و آگاهی باشد، عمر خود را با اندیشه‌های واهیِ آینده بر باد نمی‌دهد، چرا که مرگ، سایه‌ای است که هر لحظه ممکن است بر ادامه زندگی چیره شود.