ترانههای خیام (صادق هدایت) - هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۸
خیام
* تنْگی می لعْل خواهم و دیوانی،
سد رمقی باید و نصف نانی،
وانگه من و تو نشسته در ویرانی،
خوشتر بود آن ز ملْکت سلطانی.