ترانههای خیام (صادق هدایت) - هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۵
خیام
چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ،
پیمانه چو پر شود، چه شیرین و چه تلخ؛
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی،
از سلْخ به غره آید، از غره به سلْخ!