ترانههای خیام (صادق هدایت) - هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۹۳
خیام
چون نبست مقام ما درین دهر مقیم،
پس بی می و معشوق خطایی است عظیم.
تا کی ز قدیم و محْدث امیدم و بیم؟
چون من رفتم، جهان چه محْدث چه قدیم.