ترانههای خیام (صادق هدایت) - ذرات گردنده [۷۳-۵۷]
رباعی ۶۱
خیام
ابر آمد و زار بر سر سبزه گریست،
بی بادهٔ گلرنگ نمی شاید زیست؛
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!