ترانههای خیام (صادق هدایت) - گردش دوران [۵۶-۳۵]
رباعی ۴۷
خیام
می خور که به زیر گل بسی خواهی خفت،
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛
زنهار به کس مگو تو این راز نهفت:
هر لاله که پژْمرد، نخواهد بشْکفت.