ترانههای خیام (صادق هدایت) - راز آفرینش [ ۱۵-۱]
رباعی ۱۰
خیام
دوری که در آمدن و رفتن ماست،
او را نه نهایت، نه بدایت پیداست،
کس می نزند دمی درین معنی راست،
کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست!