رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۸
خیام
خورشید به گل نهفت می نتوانم
و اسراز زمانه گفت می نتوانم
از بحر تفکرم برآورد خرد
دری که ز بیم سفت می نتوانم