دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۴
خاقانی
روزی که سر زلف چو چوگان داری
آسیمه دلم چو گوی میدان داری
آن شب که همی رای به هجران داری
آفاق به چشم من چو زندان داری