دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۳۶
خاقانی
گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
کز بنده شنوده باشی از روح افزای
زان میگون لب و زان مژهٔ جان فرسای
مستم کن و آنگه رگ جانم بگشای