دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۲۷
خاقانی
آن سنگ دلی و سیم دندان که بدی
ز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
در کار توام هزار چندان که بدم
در خون منی هزار چندان که بدی