دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۸
خاقانی
خاک ار ز رخت نور برد گه گاهی
منزل به فلک برآورد چون ماهی
ور سرو به قامتت رسد یک راهی
بالا به زمین فروبرد چون چاهی