دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۱۵
خاقانی
یک نیمه ز عمر شد به هر تیماری
تا داد فلک به آخرم دلداری
بر من فلکا تو را چه منت؟ باری
تا عمر به نستدی ندادی یاری