دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۰۲
خاقانی
دیدم به ره آن مه خود و عید سپاه
بر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه
در روزه مرا بیست و ششم بود از ماه
دیدم رخ او روزه گشودم در راه