دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۴
خاقانی
گر خاک ز من به اشک خون پالودن
نالید، منال کو گه آسودن
زینسان که فراق خواهدم فرسودن
بر خاک ز من سایه نخواهد بودن