دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۲
خاقانی
پیداست که سودای تو دارم ز نهان
صفرا مکن این آتش سودا بنشان
دارم سر آنکه با تو در بازم سر
گر هست سر منت سری در جنبان