دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۱
خاقانی
دل خون شد و آتش زده دارم ز درون
پیش آرمیی چو خون که هست آتش گون
می آتش و خون است فرو ریزم خون
آتش به سر آتش و خون بر سر خون