دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۵۹
خاقانی
گاهی که کنی عهد و وفا با یاران
زنهار وفای عهد خود واجب دان
بی شکر خدا مباش هرگز نفسی
تا بر تو شود ابر کرم ها باران