دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۷
خاقانی
هر روز در آب دیده اش می یابم
شد ز آتش و آب صبر برده خوابم
هرچند که بر آتش عشقت آبم
در عشق چو آب پاک و آتش نابم