دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۴
خاقانی
آن ماه به کشتی در و من در خطرم
چون کشتی از آب دیده آسیمه سرم
ز آن باد کز او به شادی آرد خبرم
چون آب نشینم و چو کشتی بپرم