دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲۱
خاقانی
افغان که ز دل برای سوز آوردم
نه ناوک آه سینه دوز آوردم
بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهر
روزی به شب و شبی به روز آوردم