دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۱۷
خاقانی
چون از چشم بتان فسون ساز کنم
می زیبد اگر دعوی اعجاز کنم
وقت است که از نگاه گرم ساقی
چون نشئه به بال باده پرواز کنم