دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۶
خاقانی
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل
ما و می گلرنگ و لب یار ای دل