دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۹۲
خاقانی
خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوش
چون آتش و آب و باد باشد سرکش
چندان باد است در سر خاکی او
کان را نبرد آب و نسوزد آتش