دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۸
خاقانی
او رفت و دلم باز نیامد ز برش
من چشم به ره، گوش به در بر اثرش
چشم آید زی گوش که داری خبرش
گوی آید زی چشم که دیدی دگرش