دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۱
خاقانی
دانی ز چه یک نام حق آمد غفار
یعنی که به مجرمان عاصی رحم آر
گر جاهلی از جهل نکردی گنهی
پس عفو همیشه می نشستی بیکار