دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۳
خاقانی
دری که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشن تر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخور بود