دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
خاقانی
دندان من ار دوش لبت رنجان کرد
تب با تن من به رنج صد چندان کرد
چون دست درازی به لبت دندان کرد
تب خال چرا لب مرا بریان کرد