دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۹
خاقانی
چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود
برخواندم و زو شبی دگر کردم سود
پس نور معانی تو سر بر زد زود
اندر دو شبم هزار خورشید نمود