دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۵
خاقانی
بخت ار به مراد با توام بنشاند
گردون ز توام برات دولت راند
پروانهٔ بخت را به دیوان وصال
مرفق چه دهم تا ز منت نستاند