دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
خاقانی
بخت ار به تو راه دادنم نتواند
باری ز خودم خلاص دادن داند
تا مانده ام ار پیش توام بنشاند
از غصه که بی تو مانده ام برهاند