دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۹
خاقانی
در راه تو گوشم از خبر باز افتاد
در وصل تو چشمم از نظر باز افتاد
چون خوی تو را به سر نیفتاد دلم
از پای درآمد و به سر باز افتاد