دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
خاقانی
آن تن که حساب وصل می راند نماند
و آن جان که کتاب صبر می خواند نماند
گر بوی بری که غم ز دل رفت، نرفت
ور وهم کنی که جان بجا ماند، نماند