دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۹
خاقانی
در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
روبه صفتان زشت خو را نکشند
گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز
مردار بود هر آنکه او را نکشند