دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۲
خاقانی
از فیض خیالت چمن سینه شکفت
از دیدن رویت گل آئینه شکفت
چون صبح لب از خندهٔ جاوید نبست
هر گل که ز باغ دل بی کینه شکفت