دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲
خاقانی
سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب
بار همه خار و خس کشیدیم چو آب
آخر به وطن نیارمیدیم چو آب
رفتیم و ز پس باز ندیدم چو آب