دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲
خاقانی
غم کرد ریاض جان مه و سال مرا
آئینه ندارد دل خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم می دارد
بسته است در آغوش قفس بال مرا