آی واژه - خاقانی - دیوان اشعار - شمارهٔ ۳۳۲ - در جواب مردی سروده که عنصری را بر او ترجیح داده است

به تعریض گفتی که خاقانیا چه خوش داشت نظم روان عنصری

بلی شاعری بود صاحب قران ز ممدوح صاحب قران عنصری

ز معشوق نیکو و ممدوح نیک غزل گو شد و مدح خوان عنصری

جز ار طرز مدح و طراز غزل نکردی ز طبع امتحان عنصری

شناسند افاضل که چون من نبود به مدح و غزل درفشان عنصری

که این سحر کاری که من می کنم نکردی به سحر بیان عنصری

ز ده شیوه کان حیلت شاعری است به یک شیوه شد داستان عنصری

مرا شیوهٔ خاص و تازه است و داشت همان شیوهٔ باستان عنصری

نه تحقیق گفت و نه وعظ و نه زهد که حرفی ندانست از آن عنصری

به دور کرم بخششی نیک دید ز محمود کشور ستان عنصری

به ده بیت صد بدره و برده یافت ز یک فتح هندوستان عنصری

شنیدم که از نقره زد دیگدان ز زر ساخت آلات خوان عنصری

اگر زنده ماندی در این دور بخل خسک ساختی دیگدان عنصری

نخوردی ز خوان های این مردمان پری وار جز استخوان عنصری

به بوی دو نان پیش دونان شدی زدی بوسه چون پر نان عنصری

ز تیر فلک تیغ چستی نداشت چو من در نیام دهان عنصری

ز نی دور باش دو شاخی نداشت چو من در سه شاخ بنان عنصری

نبوده است چون من گه نظم و نثر بزرگ آیت و خرده دان عنصری

به نظم چو پروین و نثر چو نعش نبود آفتاب جهان عنصری

ادیب و دبیر و مفسر نبود نه سحبان یعرب زبان عنصری

چنانک این عروس از درم خرم است به زر بود خرم روان عنصری

دهم مال و پس شاد باشم کنون ستد زر و شد شادمان عنصری

به دانش بر از عرش گر رفته بود به دولت بر از آسمان عنصری

به دانش توان عنصری شد ولیک به دولت شدن چون توان عنصری

دیوان اشعار - قطعات