دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۳۱۸
خاقانی
کوهکن در عشق شیرین غیرتی گر داشتی
نقش شیرین را به چشم دیگران نگذاشتی
بود بی غیرت که نقش یار را بر سنگ کند
ور به لوح سینه کندی صورتی پنداشتی