دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۲۷۷
خاقانی
بر اصفهان گذشتن من بود یک زمان
در وی شدن همان و برون آمدن همان
از بهر صدر خواستمی اصفهان کنون
چون صدر غایب است چه کرمان چه اصفهان
چشم آسمان به واسطهٔ آفتاب دید
بی آفتاب چشم چه بیند در آسمان