دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۲۱۸
خاقانی
به خدائی که کرد گردون را
کلبهٔ قدرت الهی خویش
که ندیدم ز کارداری عشق
هیچ سودی مگر تباهی خویش