دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدین
خاقانی
جهان پیمانه را ماند به عینه
که چون پر شد تهی گردد به هر بار
کنون از مرگ صدر الدین تهی گشت
نپندارم که پر گردد دگر بار