دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۱۶۷
خاقانی
جوی دل رفته دار خاقانی
که آب دولت هنوز خواهد بود
فلک از سرخ و زرد و شام و سحر
بر قدت خلعه دوز خواهد بود
حال اگر ز آنچه بود تیره تر است
عاقبت دل فروز خواهد بود
شب نبینی که تیره تر گردد
آن زمانی که روز خواهد بود