دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۹۳
خاقانی
چو خاک سیه را دهی آب روشن
به سالی گلی بردهد بوستانت
منم خاک تو گر دهی آب لطفم
دهم صد گل شکر در یک زمانت