دیوان اشعار - قطعات
شمارهٔ ۸۴
خاقانی
من که خاقانیم ز هر دو جهان
بی نیازم چه خوب هر دو چه زشت
عافیت خواهم این سرا نه یسار
مغفرت خواهم آن سرا نه بهشت