آی واژه - خاقانی - دیوان اشعار - شمارهٔ ۴

من که خاقانیم به منت شاه پشت خم کرده ام ز بار عطا

شاخ را پشت خم کند میوه هم ز فیض سحاب و بر صبا

شکر دارم که فیض انعامش داد نان پاره و آبروی مرا

مرغ کابی خورد به کشور شاه کند از بهر شکر سر بالا

من که نان ملک خورم به سجود سر به زیر آرم از برای دعا

همه کس ز آسمان کند قبله پشت گرداند از رکوع دوتا

و آسمان بر درش سجود آورد گفت سبحان ربی الاعلی

جود شاه ارچه رزق را سبب است لیکن آن را مسبب است خدا

حسب رزق از خدای دارم و بس حسبنا الله وحده ابدا

دیوان اشعار - قطعات