آی واژه - خاقانی - دیوان اشعار - غزلیات

دل از آن دلستان به کس نرسد دل از آن دلستان به کس نرسد

دست یافتن به قلب این دلبرِ دل‌ربا برای هیچ‌کس ممکن نیست.

نکته ادبی: دلستان مرکب از دل + ستان (رباینده) است که به معنای دلبر و معشوق است.

دل از آن دلستان به کس نرسد دل از آن دلستان به کس نرسد

دست یافتن به قلب این دلبرِ دل‌ربا برای هیچ‌کس ممکن نیست.

نکته ادبی: دلستان مرکب از دل + ستان (رباینده) است که به معنای دلبر و معشوق است.

دل از آن دلستان به کس نرسد دل از آن دلستان به کس نرسد

دست یافتن به قلب این دلبرِ دل‌ربا برای هیچ‌کس ممکن نیست.

نکته ادبی: دلستان مرکب از دل + ستان (رباینده) است که به معنای دلبر و معشوق است.

دل از آن دلستان به کس نرسد دل از آن دلستان به کس نرسد

دست یافتن به قلب این دلبرِ دل‌ربا برای هیچ‌کس ممکن نیست.

نکته ادبی: دلستان مرکب از دل + ستان (رباینده) است که به معنای دلبر و معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بر از آن بوستان به کس نرسد

بهره‌مندی از میوه‌ها و زیبایی‌های این باغ (معشوق) نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: بر در اینجا به معنای میوه و نتیجه است و بوستان استعاره از وجود معشوق است.

بی غمش رنگ عیش کسی نبرد بی غمش رنگ عیش کسی نبرد

بدون رنج و غمی که او به عاشق می‌دهد، کسی نمی‌تواند طعم واقعی شادی و عیش را بچشد.

نکته ادبی: غمنش اشاره به غم عشق دارد که در ادبیات کلاسیک همواره با لذت درونی همراه است.

بی غمش رنگ عیش کسی نبرد بی غمش رنگ عیش کسی نبرد

بدون رنج و غمی که او به عاشق می‌دهد، کسی نمی‌تواند طعم واقعی شادی و عیش را بچشد.

نکته ادبی: غمنش اشاره به غم عشق دارد که در ادبیات کلاسیک همواره با لذت درونی همراه است.

بی غمش رنگ عیش کسی نبرد بی غمش رنگ عیش کسی نبرد

بدون رنج و غمی که او به عاشق می‌دهد، کسی نمی‌تواند طعم واقعی شادی و عیش را بچشد.

نکته ادبی: غمنش اشاره به غم عشق دارد که در ادبیات کلاسیک همواره با لذت درونی همراه است.

بی غمش رنگ عیش کسی نبرد بی غمش رنگ عیش کسی نبرد

بدون رنج و غمی که او به عاشق می‌دهد، کسی نمی‌تواند طعم واقعی شادی و عیش را بچشد.

نکته ادبی: غمنش اشاره به غم عشق دارد که در ادبیات کلاسیک همواره با لذت درونی همراه است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

بی دمش بوی جان به کس نرسد

بدون نفس گرم و حیات‌بخش او، نشانی از جان و زندگی به مشام هیچ‌کس نمی‌رسد.

نکته ادبی: دم استعاره از نفس و روح و حیات‌بخشی است.

به غلط بوسه ای بخواهم ازو به غلط بوسه ای بخواهم ازو

از روی اشتباه و نادانی، از او درخواست بوسه‌ای می‌کنم.

نکته ادبی: به غلط یعنی از روی خطا یا ندانم‌کاری.

به غلط بوسه ای بخواهم ازو به غلط بوسه ای بخواهم ازو

از روی اشتباه و نادانی، از او درخواست بوسه‌ای می‌کنم.

نکته ادبی: به غلط یعنی از روی خطا یا ندانم‌کاری.

به غلط بوسه ای بخواهم ازو به غلط بوسه ای بخواهم ازو

از روی اشتباه و نادانی، از او درخواست بوسه‌ای می‌کنم.

نکته ادبی: به غلط یعنی از روی خطا یا ندانم‌کاری.

به غلط بوسه ای بخواهم ازو به غلط بوسه ای بخواهم ازو

از روی اشتباه و نادانی، از او درخواست بوسه‌ای می‌کنم.

نکته ادبی: به غلط یعنی از روی خطا یا ندانم‌کاری.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

گرچه دانم که آن به کس نرسد

اگرچه به خوبی می‌دانم که چنین محبتی نصیب هیچ‌کس نمی‌شود.

نکته ادبی: آن در اینجا به معنای همان بوسه یا وصال است.

لب به دندان فرو گزد یعنی لب به دندان فرو گزد یعنی

او لبش را با دندان می‌گزد، به این معنا که...

نکته ادبی: گاییدن یا گزیدن لب، نشانه‌ای از امتناع و خشم یا ناز است.

لب به دندان فرو گزد یعنی لب به دندان فرو گزد یعنی

او لبش را با دندان می‌گزد، به این معنا که...

نکته ادبی: گاییدن یا گزیدن لب، نشانه‌ای از امتناع و خشم یا ناز است.

لب به دندان فرو گزد یعنی لب به دندان فرو گزد یعنی

او لبش را با دندان می‌گزد، به این معنا که...

نکته ادبی: گاییدن یا گزیدن لب، نشانه‌ای از امتناع و خشم یا ناز است.

لب به دندان فرو گزد یعنی لب به دندان فرو گزد یعنی

او لبش را با دندان می‌گزد، به این معنا که...

نکته ادبی: گاییدن یا گزیدن لب، نشانه‌ای از امتناع و خشم یا ناز است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

رطب از استخوان به کس نرسد

که رطب (خرمای تازه و شیرین) از استخوان (چیز سخت و بی‌روح) به دست نمی‌آید.

نکته ادبی: تمثیلی است که بیانگر تضاد سختی معشوق و نرمی عشق است.

وصلش اندیشه چون کنم کامروز وصلش اندیشه چون کنم کامروز

چگونه می‌توانم امروز به وصال او فکر کنم (در حالی که این‌گونه سخت‌گیر است).

نکته ادبی: اندیشه کردن در اینجا به معنای آرزو داشتن یا خیال‌پردازی است.

وصلش اندیشه چون کنم کامروز وصلش اندیشه چون کنم کامروز

چگونه می‌توانم امروز به وصال او فکر کنم (در حالی که این‌گونه سخت‌گیر است).

نکته ادبی: اندیشه کردن در اینجا به معنای آرزو داشتن یا خیال‌پردازی است.

وصلش اندیشه چون کنم کامروز وصلش اندیشه چون کنم کامروز

چگونه در این روزگار آشفته، خیال وصالِ محبوب را در سر بپرورانم؟

نکته ادبی: استفاده از مصراع به عنوان پرسش انکاری برای نشان دادن استیصال و ناامیدی.

وصلش اندیشه چون کنم کامروز وصلش اندیشه چون کنم کامروز

چگونه در این روزگار آشفته، خیال وصالِ محبوب را در سر بپرورانم؟

نکته ادبی: استفاده از مصراع به عنوان پرسش انکاری برای نشان دادن استیصال و ناامیدی.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

دولت از ناکسان به کس نرسد

سعادت و نیک‌بختی در این زمانه در دستِ نااهلان افتاده و به همین دلیل به دستِ هیچ انسانِ شایسته‌ای نمی‌رسد.

نکته ادبی: دولت در اینجا به معنای بخت و اقبال و بهره‌مندی از مواهب دنیوی است.

مردمی تنگ بار گشت چنان مردمی تنگ بار گشت چنان

معنای انسانیت و مروت چنان محدود و در تنگنا قرار گرفته است که گویی باری سنگین بر دوشش نهاده‌اند.

نکته ادبی: تنگ‌بار کنایه از کمیابی و محدود شدن فضایل انسانی است.

مردمی تنگ بار گشت چنان مردمی تنگ بار گشت چنان

معنای انسانیت و مروت چنان محدود و در تنگنا قرار گرفته است که گویی باری سنگین بر دوشش نهاده‌اند.

نکته ادبی: تنگ‌بار کنایه از کمیابی و محدود شدن فضایل انسانی است.

مردمی تنگ بار گشت چنان مردمی تنگ بار گشت چنان

معنای انسانیت و مروت چنان محدود و در تنگنا قرار گرفته است که گویی باری سنگین بر دوشش نهاده‌اند.

نکته ادبی: تنگ‌بار کنایه از کمیابی و محدود شدن فضایل انسانی است.

مردمی تنگ بار گشت چنان مردمی تنگ بار گشت چنان

معنای انسانیت و مروت چنان محدود و در تنگنا قرار گرفته است که گویی باری سنگین بر دوشش نهاده‌اند.

نکته ادبی: تنگ‌بار کنایه از کمیابی و محدود شدن فضایل انسانی است.

کز درش آستان به کس نرسد

به قدری درهای خیر و نیکی بسته شده است که حتی کمترین نشانی از دسترسی به آن (آستان) نصیب کسی نمی‌شود.