آی واژه - خاقانی - دیوان اشعار - غزلیات

عشق تو چون درآید شور از جهان برآید عشق تو چون درآید شور از جهان برآید

هنگامی که عشق تو به دل راه می‌یابد، غوغایی در سراسر عالم برپا می‌شود و آرامش از جهان رخت می‌بندد.

نکته ادبی: شور برآمدن در اینجا به معنای ایجاد هیاهو و تلاطم است.

عشق تو چون درآید شور از جهان برآید عشق تو چون درآید شور از جهان برآید

هنگامی که عشق تو به دل راه می‌یابد، غوغایی در سراسر عالم برپا می‌شود و آرامش از جهان رخت می‌بندد.

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر قدرت نفوذ عشق است.

عشق تو چون درآید شور از جهان برآید عشق تو چون درآید شور از جهان برآید

هنگامی که عشق تو به دل راه می‌یابد، غوغایی در سراسر عالم برپا می‌شود و آرامش از جهان رخت می‌بندد.

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر قدرت نفوذ عشق است.

عشق تو چون درآید شور از جهان برآید عشق تو چون درآید شور از جهان برآید

هنگامی که عشق تو به دل راه می‌یابد، غوغایی در سراسر عالم برپا می‌شود و آرامش از جهان رخت می‌بندد.

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر قدرت نفوذ عشق است.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

دلها در آتش افتد دود از میان برآید

دل‌های عاشقان در آتش عشق گرفتار می‌شود و دودی که از این آتش برمی‌خیزد، همان ناله‌های پنهانی است که از درون به بیرون می‌آید.

نکته ادبی: استعاره از آتش به عشق و دود به آه و ناله.

در آرزوی رویت بر آستان کویت در آرزوی رویت بر آستان کویت

در آرزوی دیدار چهره‌ی تو، همیشه در آستانه درگاهِ کوی تو به انتظار نشسته‌ام.

نکته ادبی: رویت به معنای دیدن و چهره است.

در آرزوی رویت بر آستان کویت در آرزوی رویت بر آستان کویت

در آرزوی دیدار چهره‌ی تو، همیشه در آستانه درگاهِ کوی تو به انتظار نشسته‌ام.

نکته ادبی: تکرار تأکید بر استمرار و پایداری در انتظار.

در آرزوی رویت بر آستان کویت در آرزوی رویت بر آستان کویت

در آرزوی دیدار چهره‌ی تو، همیشه در آستانه درگاهِ کوی تو به انتظار نشسته‌ام.

نکته ادبی: تکرار تأکید بر استمرار و پایداری در انتظار.

در آرزوی رویت بر آستان کویت در آرزوی رویت بر آستان کویت

در آرزوی دیدار چهره‌ی تو، همیشه در آستانه درگاهِ کوی تو به انتظار نشسته‌ام.

نکته ادبی: تکرار تأکید بر استمرار و پایداری در انتظار.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: هزار فریاد اغراق است برای نشان دادن کثرت ناله‌ها.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

هر دم هزار فریاد از عاشقان برآید

از شدت رنج و اشتیاق، هر لحظه هزاران فریاد و ناله از نهاد عاشقان برمی‌خیزد.

نکته ادبی: اغراق و مبالغه در بیان درد عشق.

تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری

به محض اینکه تو رخ نشان می‌دهی و توجه می‌کنی، صدها راز پنهان آشکار می‌شود.

نکته ادبی: سر اندر آوردن کنایه از توجه کردن و دیدار است.

تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری

به محض اینکه تو رخ نشان می‌دهی و توجه می‌کنی، صدها راز پنهان آشکار می‌شود.

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر اهمیت دیدار معشوق.

تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری

به محض اینکه تو رخ نشان می‌دهی و توجه می‌کنی، صدها راز پنهان آشکار می‌شود.

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر اهمیت دیدار معشوق.

تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری تا تو سر اندر آری صد راز سر برآری

به محض اینکه تو رخ نشان می‌دهی و توجه می‌کنی، صدها راز پنهان آشکار می‌شود.

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر اهمیت دیدار معشوق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: ببر در آمدن کنایه از ورود به میدان نبرد یا عرصه دل است.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

تا تو ببر درآئی صد دل ز جان برآید

زمانی که تو پا به میدان دل می‌گذاری، صدها دل از جان عاشقان جدا شده و به سوی تو می‌رود.

نکته ادبی: مبالغه در تأثیرِ حضور معشوق بر جانِ عاشق.

خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را

تو خوی ناپایدار زمانه را داری و به همین دلیل برای هیچ‌کس ممکن نبوده است که...

نکته ادبی: تشبیه معشوق به روزگار که مظهر بی‌وفایی است.

خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را

تو خوی ناپایدار زمانه را داری و به همین دلیل برای هیچ‌کس ممکن نبوده است که...

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر بی‌ثباتی معشوق.

خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را

تو خوی ناپایدار زمانه را داری و به همین دلیل برای هیچ‌کس ممکن نبوده است که...

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر بی‌ثباتی معشوق.

خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را خوی زمانه داری ممکن نشد که کس را

تو خوی ناپایدار زمانه را داری و به همین دلیل برای هیچ‌کس ممکن نبوده است که...

نکته ادبی: تکرار برای تأکید بر بی‌ثباتی معشوق.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: اشاره به فلسفه تلخِ روزگار که هر خیری در آن مستلزمِ شری است.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

یک سود در زمانه بی صد زیان برآید

که در این دنیا یک سود به دست آورد، بدون آنکه صد زیان به همراه داشته باشد.

نکته ادبی: تضاد سود و زیان برای نشان دادن ناپایداری دنیا.

کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند

مشکل مرا حل کن؛ چرا که می‌دانم برای تو انجام این کار، ناچیز و سبک است.

نکته ادبی: سبک نشستن کنایه از آسان و ناچیز بودنِ امر است.

کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند

مشکل مرا حل کن؛ چرا که می‌دانم برای تو انجام این کار، ناچیز و سبک است.

نکته ادبی: اظهار فروتنی و امید به فضل معشوق.

کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند

باری از دوش من بردار و مشکلم را حل کن، می‌دانم که این کار برای تو آسان و سبک است.

نکته ادبی: عبارت «سبک نشستن» کنایه از آسان بودن و نداشتن زحمت برای طرف مقابل است.

کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند کارم بساز دانم بر تو سبک نشیند

باری از دوش من بردار و مشکلم را حل کن، می‌دانم که این کار برای تو آسان و سبک است.

نکته ادبی: تکرار در ساختار نحوی برای تأکید بر استدعا به کار رفته است.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: «گران برآمدن» در اینجا به معنای دشوار و تحمل‌ناپذیر بودن است.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: استفاده از افعال امری در جهت تضرع و التماس عاشقانه.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: تضاد میان سبک بودن کار برای معشوق و گران بودن درد برای عاشق.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: تداوم فضای شکایت عاشقانه در بیت.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: واژه «جان» به عنوان کانون تحمل رنج‌ها به کار رفته است.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: تأکید بر دانش معشوق از درد عاشق با واژه «دانی».

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: ساختار تکرارپذیر ابیات نشان‌دهنده پافشاری بر حاجت است.

جانم مسوز دانی بر من گران برآید

جانم را با دوری و عذاب میازار، زیرا نیک می‌دانی که تحمل این درد برای من بسیار سنگین است.

نکته ادبی: استفاده از واژگان ساده و صریح برای بیان عمق اندوه.

هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت

هر آهی که به سبب دوری از تو می‌کشم، سرشار از گله و شکایت است.

نکته ادبی: «آلوده» در اینجا به معنای آمیخته و همراه بودن است.

هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت

هر آهی که به سبب دوری از تو می‌کشم، سرشار از گله و شکایت است.

نکته ادبی: تشبیه غیرمستقیم آه به نامه یا پیامی از شکایت.

هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت

هر آهی که به سبب دوری از تو می‌کشم، سرشار از گله و شکایت است.

نکته ادبی: اشاره به رابطه مستقیم میان معشوق و آهِ عاشق.

هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت هر آه کز تو دارم آلودهٔ شکایت

هر آهی که به سبب دوری از تو می‌کشم، سرشار از گله و شکایت است.

نکته ادبی: لحن شکایتی شعر، بیانگر استیصال است.