دیوان اشعار - غزلیات

خاقانی

غزل شمارهٔ ۶۶

خاقانی

می خور که جهان حریف جوی است می خور که جهان حریف جوی است

می خور که جهان حریف جوی است آفاق ز سبزه تازه روی است

آفاق ز سبزه تازه روی است

بر عیش زدند ناف عالم بر عیش زدند ناف عالم

بر عیش زدند ناف عالم اکنون که بهار نافه بوی است

اکنون که بهار نافه بوی است

از زهد کنار جوی کاین وقت از زهد کنار جوی کاین وقت

از زهد کنار جوی کاین وقت وقت طرب و کنار جوی است

وقت طرب و کنار جوی است

شو خوانچه کن و چمانه در خواه شو خوانچه کن و چمانه در خواه

شو خوانچه کن و چمانه در خواه زان یوسف ما که گرگ خوی است

زان یوسف ما که گرگ خوی است

گرگ آشتی است روز و شب را گرگ آشتی است روز و شب را

گرگ آشتی است روز و شب را و آن بت شب و روز جنگ جوی است

و آن بت شب و روز جنگ جوی است

خاقانی گفت خاک اویم خاقانی گفت خاک اویم

خاقانی گفت خاک اویم جان و سر او که راست گوی است

جان و سر او که راست گوی است

گفتی ز سگان کیست افضل گفتی ز سگان کیست افضل

گفتی ز سگان کیست افضل گر هست هم از سگان اوی است

گر هست هم از سگان اوی است

هوش مصنوعی

می خور که جهان حریف جوی است می خور که جهان حریف جوی است

شراب بنوش که روزگار با جوششِ آب و تازگی‌ها، همراه و هم‌نواست.

نکته ادبی: حریف در اینجا به معنای همراه، یار و هم‌دَم است و جوی استعاره از جریانِ زندگی و آبِ روان.

می خور که جهان حریف جوی است می خور که جهان حریف جوی است

شراب بنوش که روزگار با جوششِ آب و تازگی‌ها، همراه و هم‌نواست.

نکته ادبی: حریف در اینجا به معنای همراه، یار و هم‌دَم است و جوی استعاره از جریانِ زندگی و آبِ روان.

می خور که جهان حریف جوی است می خور که جهان حریف جوی است

شراب بنوش که روزگار با جوششِ آب و تازگی‌ها، همراه و هم‌نواست.

نکته ادبی: حریف در اینجا به معنای همراه، یار و هم‌دَم است و جوی استعاره از جریانِ زندگی و آبِ روان.

می خور که جهان حریف جوی است می خور که جهان حریف جوی است

شراب بنوش که روزگار با جوششِ آب و تازگی‌ها، همراه و هم‌نواست.

نکته ادبی: حریف در اینجا به معنای همراه، یار و هم‌دَم است و جوی استعاره از جریانِ زندگی و آبِ روان.

می خور که جهان حریف جوی است می خور که جهان حریف جوی است

شراب بنوش که روزگار با جوششِ آب و تازگی‌ها، همراه و هم‌نواست.

نکته ادبی: حریف در اینجا به معنای همراه، یار و هم‌دَم است و جوی استعاره از جریانِ زندگی و آبِ روان.

می خور که جهان حریف جوی است آفاق ز سبزه تازه روی است

شراب بنوش که روزگار هم‌نواست و جهان با سبزه و گیاهانِ نو، چهره‌ای تازه و زیبا یافته است.

نکته ادبی: آفاق به معنای کرانه‌ها و جهان است و تازه‌روی به معنای سرسبز و باطراوت.

آفاق ز سبزه تازه روی است

جهان و کرانه‌ها به واسطه‌ی سبزه‌هایی که تازه روییده‌اند، چهره‌ای باطراوت و دیدنی پیدا کرده‌اند.