آی واژه - خاقانی - دیوان اشعار - غزلیات

شوری ز دو عشق در سر ماست شوری ز دو عشق در سر ماست

شوق و هیجانی ناشی از دو عشق متفاوت، ذهن و روح مرا درگیر کرده است.

نکته ادبی: شوری (شور) به معنای هیجان و اشتیاق شدید است.

شوری ز دو عشق در سر ماست شوری ز دو عشق در سر ماست

شوق و هیجانی ناشی از دو عشق متفاوت، ذهن و روح مرا درگیر کرده است.

نکته ادبی: تکرارِ مصراع برای تأکید بر شدتِ آشفتگی است.

شوری ز دو عشق در سر ماست شوری ز دو عشق در سر ماست

شوق و هیجانی ناشی از دو عشق متفاوت، ذهن و روح مرا درگیر کرده است.

نکته ادبی: شوری (شور) در اینجا استعاره از آشوب ذهنی است.

شوری ز دو عشق در سر ماست شوری ز دو عشق در سر ماست

شوق و هیجانی ناشی از دو عشق متفاوت، ذهن و روح مرا درگیر کرده است.

نکته ادبی: ساختار جملگی حاکی از تصرفِ این عشق بر وجود شاعر است.

شوری ز دو عشق در سر ماست شوری ز دو عشق در سر ماست

شوق و هیجانی ناشی از دو عشق متفاوت، ذهن و روح مرا درگیر کرده است.

نکته ادبی: ترکیب 'در سر ماست' نشان‌دهنده فراگیری این شور در تمام وجود است.

شوری ز دو عشق در سر ماست میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: آراستن به معنای مرتب کردن و صف‌آرایی لشکر برای نبرد است.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: استفاده از واژگان حماسی در بستری عاشقانه.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: میدان دل استعاره‌ای از کانون تصمیم‌گیری انسان است.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: لشکر استعاره از قوای محرکه عشق است.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: تداوم فضای نبرد در دل شاعر.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: استفاده از 'آراست' به معنای ایجادِ فضا و بستر.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: تضاد میان آرامش دل و میدان جنگ.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: نشان‌دهنده درگیری درونی میان دو خواسته.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: استعاره از پیچیدگی احساسات.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: توصیف وضعیتِ ناپایدار روحی.

میدان دل از دو لشکر آراست

قلب من به میدان جنگی تبدیل شده است که دو سپاهِ عشق در آن صف‌آرایی کرده‌اند.

نکته ادبی: تشبیه دل به میدان نبرد.

از یک نظرم دو دلبر افتاد از یک نظرم دو دلبر افتاد

از یک نگاه و زاویه دید، دو محبوب یا دو مطلوبِ زیبا در نظرم جلوه‌گر شدند.

نکته ادبی: دلبر در اینجا می‌تواند به معنای محبوب زمینی یا معنوی باشد.

از یک نظرم دو دلبر افتاد از یک نظرم دو دلبر افتاد

از یک نگاه و زاویه دید، دو محبوب یا دو مطلوبِ زیبا در نظرم جلوه‌گر شدند.

نکته ادبی: نظرم به معنای منظر و دیدگاه است.

از یک نظرم دو دلبر افتاد از یک نظرم دو دلبر افتاد

از یک نگاه و زاویه دید، دو محبوب یا دو مطلوبِ زیبا در نظرم جلوه‌گر شدند.

نکته ادبی: تأکید بر یگانگی منشأ دیدن و کثرتِ مشاهده.

از یک نظرم دو دلبر افتاد از یک نظرم دو دلبر افتاد

از یک نگاه و زاویه دید، دو محبوب یا دو مطلوبِ زیبا در نظرم جلوه‌گر شدند.

نکته ادبی: دریافتِ دوگانه از یک واقعیت واحد.

از یک نظرم دو دلبر افتاد از یک نظرم دو دلبر افتاد

از یک نگاه و زاویه دید، دو محبوب یا دو مطلوبِ زیبا در نظرم جلوه‌گر شدند.

نکته ادبی: تضاد عددی (یک و دو).

از یک نظرم دو دلبر افتاد وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: قبه نماد جایگاه رفیع و کمال است.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: قبه استعاره از قله‌های کمال یا معشوق است.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: برخاستن فعل مناسب برای پدیدار شدن تصویر در ذهن است.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: استمرار در تصویرسازی‌های متعالی.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: ترکیب دو قبه و دو دلبر همخوانیِ عددی دارد.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: نشانی از تعالی معنوی.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: استفاده از قبه به معنای برآمدگی‌های آسمانی.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: تداعیِ شکوه و عظمت.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: همخوانی با فضای معنوی.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: استعاره از مقامات عرفانی.

وز یک جهتم دو قبه برخاست

و از همان سمت و سو، دو گنبد یا دو جایگاهِ بلند و رفیع پدیدار گشت.

نکته ادبی: اشاره به دوگانگیِ مشاهدات.

خورشید پرست بودم اول خورشید پرست بودم اول

در آغاز کار، تنها پرستنده‌یِ خورشید بودم (استعاره از باور پیشین یا عشقِ آشکار).

نکته ادبی: خورشیدپرستی کنایه از توجه به ظواهر یا اعتقادات کهن است.

خورشید پرست بودم اول خورشید پرست بودم اول

در آغاز کار، تنها پرستنده‌یِ خورشید بودم (استعاره از باور پیشین یا عشقِ آشکار).

نکته ادبی: نمادگرایی نجومی.

خورشید پرست بودم اول خورشید پرست بودم اول

در آغاز کار، تنها پرستنده‌یِ خورشید بودم (استعاره از باور پیشین یا عشقِ آشکار).

نکته ادبی: تأکید بر سابقه داشتن این پرستش.

خورشید پرست بودم اول خورشید پرست بودم اول

در آغاز کار، تنها پرستنده‌یِ خورشید بودم (استعاره از باور پیشین یا عشقِ آشکار).

نکته ادبی: تضاد بین اول و اکنون.

خورشید پرست بودم اول خورشید پرست بودم اول

در آغاز کار، تنها پرستنده‌یِ خورشید بودم (استعاره از باور پیشین یا عشقِ آشکار).

نکته ادبی: خورشید نماد روشنایی ظاهری است.

خورشید پرست بودم اول اکنون همه میل من به جوزاست